Het dartsteam Heracles werd zondag 16 mei 1999 opgericht. Het team bestond toen uit zes leden, te weten: Wilco van Baaren, Herman Bolink, Björn Doldersum, Arjan Korte, Leo Moes en Hendrie Oude Engberink. Er werd gekozen om te gooien onder de naam Bull’s Eye. De speelgelegenheid werd het Snooker Pool en Lasergame Centrum in Almelo. De officiële naam werd dan ook SPL Bull’s Eye.
Er werd begonnen met de zomercompetitie. Dit ter voorbereiding op de echte competitie. In de zomercompetitie kon Bull’s Eye niet echt potten breken. Wel werd er de nodige ervaring opgedaan in het spelen van competitiewedstrijden.

Seizoen 2007/2008 – 3^e divisie
Na drie seizoen in de tweede divisie uitgekomen te zijn, moest Noabers dit seizoen weer genoegen nemen met de derde divisie. Vooraf was het moeilijk in te schatten of er na de degradatie van het vorige seizoen gelijk mee kon worden gestreden om promotie. Al snel werd duidelijk dat een rol van betekenis te spelen erg moeilijk zou worden. De eerste wedstrijd werd nog wel gewonnen maar de tweede en derde wedstrijd leverden dikke nederlagen (9-0 en 8-1) op. Heel lang zag het er ook naar uit dat Noabers moest vechten tegen degradatie. Echter, zo ver zou het niet komen. Met wisselende resultaten bleef Noabers op de been en wisten ze degradatie te ontlopen. Achteraf gezien wel een teleurstellend seizoen. Van een team dat net gedegradeerd is uit de tweede divisie verwacht je niet dat ze eerder naar beneden dan naar boven moet kijken.
Opvallend dit seizoen is o.a. de weinig gespeelde wedstrijden van Martijn. De voorgaande jaren was hij toch een belangrijke schakel geweest voor Noabers, echter door werk en een totale vormcrisis is hij weinig in actie gekomen. Tevens opvallend is dat dit seizoen de laatste voor Hendrie was. Hij had al vaker aangegeven dat hij met de gedachte rondliep om te stoppen, nu werd het een feit. De overige Noabers waren uiteraard teleurgesteld met de keuze van Hendrie, maar hebben er wel begrip voor.

Seizoen 2006/2007 – 2^e divisie
Het derde seizoen in de tweede divisie werd aangevangen met wederom een nieuwe speler. Niet dat er een speler vertrokken was, maar aangezien het voorgaande seizoen er nog wel eens personele problemen waren, werd uiteindelijk ervoor gekozen om een speler aan het team toe te voegen. Sander Kiewiet (kandidaat nummer één) gaf gelukkig aan graag bij Noabers te komen gooien.
Dit seizoen werd een zwaar en lang seizoen. Noabers was ingedeeld in een zware competitie, met enkele zeer goede teams. Vooral Snake Bite en Kremer 5 sprongen eruit. Maar niet alleen tegen deze twee teams kon Noabers geen potten breken. Vrijwel alle wedstrijden gingen verloren. Om precies te zijn werden er slechts vier gewonnen. Kortom, de Noabers eindigden onder de rode streep en wel op de twaalfde plaats. Uiteraard waren de Noabers teleurgesteld over het feit dat ze zich niet hebben weten te handhaven. Maar daarnaast was er ook de realiteit, kwalitatief waren ze gewoon dit seizoen niet goed genoeg en dat is het wellicht maar beter om een stapje omlaag te doen. Wel was er de wekelijkse gezelligheid en het team heeft dan ook besloten om gewoon met elkaar door te gaan de komende seizoenen.

Seizoen 2005/2006 – 2^e divisie
Vanaf dit seizoen ging het team verder onder de naam Noabers, en werd de thuislocatie café Het Zuiden te Almelo. Omdat Herman Bolink aan het eind van het voorgaande seizoen besloot te stoppen zocht het team een vervanger. Die werd uiteindelijk gevonden in de persoon Jeroen Kiewiet. Belangrijkste reden was dat hij in ons team zou passen. Leuke bijkomstigheid was dat hij al enige ervaring in de dartwereld had.
De Noabers kenden een moeizaam en wisselvallig seizoen. Veel teams waren vooral in de breedte beduidend beter. Echter, er werd niet heel vaak dik verloren. En tegen teams waarop het er op aan kwam stonden de Noabers er meestal. Voorbeelden zijn de 8-1 overwinning op MEBO 5 en de 9-0 overwinning in de thuiswedstrijd tegen Beerhunters. Maar deze overwinningen wisten er niet voor te zorgen dat de Noabers zich redelijk eenvoudig zouden handhaven. Het gehele seizoen werd er gestreden tegen degradatie, tot op de laatste speeldag aan toe. Maar gelukkig voor Noabers werden uiteindelijk voldoende punten vergaard en werd de competitie afgesloten op de elfde plaats en dat is één plaats boven de rode streep.

Seizoen 2004/2005 – 2^e divisie
Voor aanvang van dit seizoen had Heracles maar één doel: overleven! En al snel werd duidelijk dat handhaving in de 2^e divisie mogelijk moest zijn, maar dat het ook niet gemakkelijk zou worden. Het niveauverschil tussen de 2^e en 3^e divisie was er duidelijk. En dan met name in het checken. Toch begon Heracles niet slecht aan de competitie. Na enkele wedstrijden te hebben gespeeld stond Heracles keurig boven de degradatieplaatsen. Maar naarmate het seizoen vorderde ging het minder met Heracles. Dit kwam door verschillende omstandigheden. Zo werd er soms dramatisch slecht gegooid maar Heracles heeft dit seizoen ook enkele malen met slechts drie spelers moeten aantreden. De onderlinge verhoudingen waren ook niet altijd optimaal en dit alles had dus een negatieve invloed op het resultaat. Uiteindelijk wezen de neuzen weer allemaal dezelfde kant op en mede daardoor werd handhaving in de 2^e divisie toch gerealiseerd. Heracles eindigde namelijk op een 10^e plaats. In voorgaande seizoenen zou Heracles dan nog een promotie/degradatiewedstrijd moeten spelen, maar doordat het bestuur van de bond de structuur van de competitie per het volgende seizoen zou wijzigen was de 10^e plaats goed genoeg om nog een seizoen in de 2^e divisie te mogen uitkomen.
Aan het eind van dit seizoen werd er ook nog twee maal afscheid genomen. In de eerste plaats van Herman Bolink. Hij was lid vanaf de oprichting van het team, maar naar 6 jaar hield hij het voor gezien. Hij kreeg van zijn werkgever de mogelijkheid om zich verder te ontplooien, maar helaas betekende dit wel dat hij op de maandagavond niet meer kon darten.
Ook werd er afscheid genomen van het Supporterskavee ’t Hart. Dit ging niet geheel vlekkeloos, aangezien de meningen binnen het team hierover nog wel verdeeld waren. Wel moet gezegd worden dat iedereen met plezier terugkijkt op de tijd dat we bij het Supporterskavee hebben gegooid.

Seizoen 2003/2004 – 3^e divisie
Voorafgaand aan het vijfde seizoen had Heracles niet echt een doelstelling. Uiteraard werd er wel gehoopt dat er zou worden meegestreden om de bovenste plaatsen. Maar uit de vorige twee jaargangen bleek dat Heracles een waardige 3^e divisionist is, maar dat ze nog tekort komt (en misschien simpelweg wel gewoon niet goed genoeg zijn) om echt serieus mee te doen om promotie. Dit jaar zou het toch heel anders gaan. Vanaf de eerste speelronde bleef Heracles aan de winnende hand. In de gehele eerste competitiehelft werd zelfs niet verloren. Heracles ging dan ook fier aan de leiding en niets leek in kampioenschap in de weg te staan. Toch verliep de tweede helft van het seizoen wat minder voortvarend. Her en der werden lieten de Heraclieden wat domme puntjes liggen en zelfs werd er ook zo nu en dan verloren. Op de voorlaatste speeldag moest Heracles uit tegen naaste concurrent EVV Phenix 2. Ondanks dat deze partij met 5-4 verloren ging werd dit als een goed resultaat beschouwd. In de laatste wedstrijd had Heracles nu aan 1 punt voldoende om kampioen van de 3^e divisie A te worden. In de eerste singel haalde Martijn Hulleman direct het benodigde punt, de champagne mocht ontkurkt worden.
Over het hele seizoen bekeken was het kampioenschap meer dan terecht!

Seizoen 2002/2003 – 3^e divisie
Het seizoen erop hadden we als doel mee te willen spelen om de bovenste plaatsen. We begonnen echter met twee nederlagen waardoor ons doel wel eens te hoog gegrepen leek. Toch herpakten we ons daarna enigszins en werd zelfs een mooie overwinning geboekt op de koploper. Dit gaf vertrouwen voor de rest van het seizoen. Maar net als het voorgaande seizoen werd er niet constant genoeg gespeeld. Tegen de betere teams werden aardige resultaten neergezet maar tegen de wat minder getalenteerde teams werden onnodige punten verspeeld. Het leek er zelfs op dat er niet meer in zat dan een plek in de middenmoot. Maar door enkele goede resultaten aan het einde van de competitie werd wederom de vierde plaats behaald. Heracles is inmiddels een stabiele factor geworden in de derde divisie.

Seizoen 2001/2002 – 3^e divisie
Vlak voor het einde van het voorgaande seizoen waren er plannen van de supportersvereniging Hart voor Heracles om twee dartsteams op te gaan richten. Er was al een team gevonden en toen werden wij benaderd om ook in het supporterskavee ’t Hart te komen gooien. Na overleg werd besloten om hierop in te gaan en het zwart-wit gestreept van onze favoriete club te gaan verdedigen. Er kwam dus ook een naamsverandering aan en de naam SPL Bull’s Eye werd veranderd in Heracles. Tevens kreeg het team nog een tik te verwerken want Roberto Cao kondigde aan het team te gaan verlaten in verband met tijdgebrek als gevolg van zijn studie. We besloten niet op zoek te gaan naar een vervanger voor Roberto Cao. En dus gingen we met vijf spelers over naar het supporterskavee.
De eerste wedstrijd onder de naam Heracles moesten we uit tegen De Tijgers in Rijssen. Björn Doldersum mocht als eerste aantreden, maar helaas wist hij niet het eerste punt voor Heracles binnen te halen. In de partij erop, gespeeld door Martijn Hulleman, was het eerst punt voor Heracles wel een feit. Helaas werd de wedstrijd wel met 6-3 verloren. Het eerste seizoen in de derde divisie van de heren was niet constant. Het team liet zien zeker mee te kunnen komen in deze divisie. Het leek er lange tijd op dat Heracles ook mee zou kunnen doen om een plek die recht gaf op het spelen van play offs maar daarvoor kwam Heracles uiteindelijk toch nog wel wat te kort. Het seizoen werd afgesloten met een keurige vierde plaats.

Seizoen 2000/2001 – 4^e divisie
De verhoudingen in het team waren niet altijd even goed. Zo was er regelmatig wrijving tussen Arjan Korte en Leo Moes. Laatstgenoemde besloot daarom Bull’s Eye te verlaten en op een aanbod van café De Stam in te gaan. Wilco van Baaren volgde Leo richting De Stam. Dat deze twee goede spelers het team verlieten was een aderlating voor het team. Er waren nu nog maar slechts vier spelers. Het team ging dan opzoek naar iemand die bij het team wou komen. Het moest vooral iemand zijn die wel in het team zou passen. Iets wat niet gemakkelijk was en het seizoen werd dan ook met vier spelers gestart.
In de loop van het tweede seizoen werd er een geschikte vijfde speler gevonden in de persoon van Roberto Cao. Het seizoen verliep wederom voortvarend en we speelden weer bij de bovensten mee. Niet veel later dan Roberto Cao voegde zich een zesde speler bij het team. Zijn naam Martijn Hulleman en tevens de neef van Roberto. Het ging goed met de twee neven erbij en er werd dus meegespeeld om promotie. Aan het einde van de rit moest Bull’s Eye helaas toch zijn meerdere erkennen in De Whee, maar wist het Zandwijk achter zich te houden. Aangezien de tweede plaats ook recht gaf op promotie was het doel bereikt. Het volgende seizoen mochten we het gaan proberen in de derde divisie.

Seizoen 1999/2000 – 4^e divisie
Op maandag 20 september 1999 begon het dan allemaal echt voor de zes heren en moesten zij aantreden voor hun eerste competitiewedstrijd ooit. Dit gebeurde in de vierde divisie uit tegen Berflo 3. En meteen mocht de eerste overwinning genoteerd worden want er werd met 6-3 gewonnen. Ook de rest van het seizoen verliep sportief gezien goed. Alleen was er een incident met het verkeerd doorgeven van een verplaatste wedstrijd. Hierdoor kreeg Bull’s Eye een straf van 9 punten en de wedstrijd mocht niet meer gegooid worden. Promotie in het eerste jaar kon dus wel vergeten worden.